hindi ko alam anong gagawin ko rito sa thesis ko. naiinis ako na ang pangit ng mga nakuha kong ritrato! alam niyo ba yung mga commercials ng mga unknown brand ng candy, ng pabango, etsetera sa dyaryo? well, parang ganun. nakakahiya yung quality ng work. halatang hindi binuhusan ng isip at oras. parang.. parang old low-budget pinoy films? hindi bold film ha. kasi pag bold film at least, may iilang manununuod na nag-eenjoy. alam mo na. yung akin. walang appeal. grabe. hmm well hindi nga rin old low-budget pinoy films eh kasi at least ngayon parang hmmm vintage na sila. ala tito, vic and joey.
maski pangit ang ritrato at least puwede naman salvage-in thru photoshop diba? eh anak ng computer mouse poo-poo, ano ba alam ko sa digital manipulation!
pwede naman ako kumuha ulit kaso wala yung mga artisita ko - thesis din ung isa, yung isa lunod sa studies, yung isa nagttrabaho na - minsan tinatamad lang akong yayain sila.
sino kaya pwede? oh well, but wat would make me say na the pictures will turn out better this time? oh well, siguro dahil now i know better. i could see the scenes now. and i could feel it. i passed the breakthrough point. this is gonna be good. marami tao dyan. so mga models, pumila na....
naku akala ko ba puro ranting lang 'tong entry na 'to. anywayz..
naiinis ako sa mga punyetang walang malasakit na cesar na yan at ang tatay nilang pinag-aral na ngayo'y natutulog lang habang ang nag pakain sa kanya ay namamatay? put the imahen down!
hmm hindi ako galit. naiinis lang. some people are just ingrata!
granite? yum i like. lime granite please..
as i was saying, i know, there are times that i am like that too. i just take without giving others their due thanks. there is much to be learned. moral lesson of the story: is there a lesson that's not moral? yes. so it's not redundant. ok. lotsa lesson to be learned from ae's life. it's funny that my angry mental poevomits about ae are still in my phone's draft folder.
now, there's jst sympathy and sorry and love and affection and gratitude i feel towards her. frustration to myself. oh well. by the way, lately i stumbled upon anais nin. interesting.
anyways, ngayon iniintay ko na lang yung mani na pinabili ko kay mike. tagal naman niya. dyan lang sa kanto yun ah. incidentally, baka makatulong ang mani.